20-05-2009

Jan en Yolanthe
Eigenlijk heb die combinatie nooit begrepen: een dikkig vissersjongetje met een Nederlands-Spaans sekssymbool. Dat is een beetje als Boer zoekt vrouw en wint de hoofdprijs. Het klopte niet. Het kón gewoon niet. Van alle mannen op de wereld valt Yolanthe uitgerekend op Jantje. Ik bedoel: Jantje Smit! Kom op! Volendams pikkie met shalalala-shalalalie-liedjes. Maar op de één of andere manier dwong dat wel respect af. Want als je kan bereiken dat Nederlands mooiste en sexy vrouw op je valt, dan doe je het goed! Daar gaat geen enkel argument tegen in. Jantje had Yolanthe en hoe die het deed, geen flauw idee, maar het heeft gewerkt.

Jantje dook plotseling overal op. (Althans, ik ging er meer op letten.) En zoals alles is met wat je vaak hoort of ziet, ga je eraan wennen. Het viel me op dat het best een aardige gast is. Erg betrokken en bescheiden. Intussen vond ik dat hij wat volwassenere liedjes maakte en zelfs zijn kledinglijn was oké. Jantje werd voor mij langzamerhand Jan. En Jan en Yolanthe pasten eigenlijk best goed bij elkaar. Die zouden later natuurlijk gaan trouwen en kindjes krijgen. Huisje, boompje, beestje, je kent dat wel. Yolanthe was helaas veranderd in een Maxima: onwijs lekker ding, maar je weet dat ze een partner hebben. Onbereikbaar dus. Niet dat dat voor sommigen veel uitmaakt, maar ik heb nog een moraal. En ik denk wel dat Yolanthe op morele jongens valt.

Nu kwam het nieuws dat Jan en Yolanthe uit elkaar zijn. Na twee jaar hebben ze besloten om er een punt achter te zetten. Spijtig. Ik ben dan altijd benieuwd waar en aan wie het dan ligt. Maar aan de andere kant denk ik, what the fuck maakt het ook uit. Yolanthe is weer bereikbaar! Woehoe!

Geschreven om 16.36 uur | door