07-05-2009

Playstation 3
Mijn broertje heeft sinds een tijdje een Playstation 3. Ik had er al veel over gehoord en gezien, maar nog nooit echt op gespeeld. Ik had een Gameboy en een Nintendo Nes en dat vond ik wel leuk. Ik speelde met suf op Mario, Tetris en Duck Hunt. Maar dat had ik al jaren niet meer gedaan. Naast deze spelcomputers heb ik eigenlijk nooit meer een spelcomputer aangeraakt, dus ik was wel benieuwd.

"Wat speel je?" vroeg ik.
"Gewoon, een spel. Iets met schieten" zei hij.
"Mag ik?" vroeg ik. Ik had nog prettige herinneringen aan Duck Hunt.
Hij drukte de controller in mijn hand. "Druk op driehoekje" zei hij.

Ik was een stoer karakter. Althans, ongeschoren gezicht, zonnebril, leren jack. ik liep behoorlijk macho en had een pistool in zijn hand. Ik zat in een soort van loods, ofzo. Ik drukte op wat knopjes en mijn pistool veranderde in een lucifer die ik aanstak, een telefoon, een samoeraizwaard en iets ondefinieerbaars. "Je loopt met de analoge knopjes" zei mijn broertje.

Ik liep wat rond en hoorde op de achtergrond wat pistoolschoten en gegil. Maar in plaats van als een gek rennen en schieten ging ik raar gebukt met een samoeraizwaard zwaaien. Wat ik ook deed met de controller, er kwam geen zinnige actie uit die man en uiteindelijk werd ik doodgeschoten. Verschrikkelijk!

Het volgende moment hield ik een auto aan, sleurde een dame uit de auto en scheurde als een gek door de drukke winkelstraat. En wat ik ook probeerde, het lukte maar niet om de mensen te ontwijken. Er zijn er verschillende onder de auto gekomen en ledematen lagen verspreid op de weg. Mijn auto sloeg over de kop en begon te branden
"Op driehoekje drukken" zei hij.
"Ja, ik druk me gek, maar dat helpt niet!"
En nog voordat ik dat gezegd had klom mijn karakter uit zijn auto en ging raar gebukt met een samoeraizwaard zwaaien. Amper nog bijgekomen van de eerste keer, werd hij wederom doodgeschoten.

Ik werd er behoorlijk onrustig van. Het beeld flitste, camerastandpunten veranderden erg snel en er zat totáál geen logica in. "Moet je eens rondje, driehoekje, kruisje achter elkaar doen" zei mijn broertje. Ik bevond me in een hooischuur en ik werd besprongen door agressieve Ninja’s. Maar in plaats dat ik nu raar gebukt met een samoeraizwaard ging zwaaien stak ik een lucifer aan. De rest sprak voor zich.

Duizelig gaf ik de controller terug aan mijn broertje.
“Wat een raar spel.” zei ik.
“Jij bent raar!” zei hij.

Dit was de eerste keer dat ik een generatiekloof voelde.

Geschreven om 22.46 uur | door

En welk spel was dat dan ?:P
bart () (URL) - 13-05-2009 - 14.58

Een Playstation is ook wel bekend als een Gaystation. Verborgen gevoelens, Sudesh?
Joep Meloen () - 15-05-2009 - 00.16

generatiekloof? Volgens mij komen wij relatief uit het zelfde bouwjaar en die games zijn eitje voor mij. Maar ik ben niet zo handig met mobiele telefoons. Ik moet niet meer willen dan bellen, want als ik daar te lang mee klier zit ik uiteindelijk gebukt met een samuraizwaard.
Raymon () (URL) - 16-05-2009 - 01.28

Je word oud Sud!!
Janet () - 01-06-2009 - 20.20